Şahitsiz Kelimeler

Göl

2011-11-03T21:19:00.000+02:00

Saçlarımdan fışkırdı urlar
Usanmıştık...

Ben bilmiyordum,
ki saymadım,
kaç ölü'nün yerine
bir hüzün kuşuna ağladım.

deği(ş/n)me

2011-10-28T19:35:00.000+03:00

Yaşamının bir yanı eksik kalacaklardanız. Evet! sen ve ben.

Usulca değişecek birçok şey. Huylarımız, alışkanlıklarımız, uğradığımız yerler, kullandığımız parfümler, belki yaşadığımız şehirler, işlerimiz değişecek, arkadaşlarımız değişecek, aralarına yenileri katılacak, bazıları ayrılacak zaruri ya da keyfi nedenlerden… Dönecek dönecek dünya, olduramadıklarımıza, bulamadıklarımıza, arayıp da bak ne bulduklarımıza rağmen. Değişecek birçok şey usulca… Takvim yaprakları hep ileriye gitmenin ivmesini taşırken o eksik duygu eksilmeyecek. Ama bu öyle karamsar ve soğuk bir yürekle taşıyacağın bir hal de olmayacak. Yaşayacaksın ama eksik bir hisle.

Evlerimiz değişecek, izlediklerimiz, okuduklarımız, beslenme biçimlerimiz, suladığımız çiçekler bile büyümeleriyle değişmiş olacak, evcillerimiz yaşlanacak, duvarlarımızın boyası sararacak badana zamanı gelecek, yeni olan ne varsa eski olacak, eskileşen ne varsa bir yenisiyle değiştirilecek. Saatlerimiz bozulacak, bazıları bozulmayacak sadece modası geçecek. Saçımız uzayacak kestireceğiz, rengi değişecek saçlarımızın, en çok da beyaza evrilecek saçlarımız. Saçlarımız beyazlayacak, yaşaya yaşaya… Bu bile başlı başına bir yıkımken, var olmanın son bulmaya doğru emin adımlarla gitmesiyken buna hiç üzülmüyor olacağız, en çok da üzüntü duymamız gereken şey buyken. Değişecek birçok şey, sıfatlar belirecek, eşyalar, tebessümler, sinir krizleri, kavgalar, anlaşmalar, lezzetli yemekler ve onlardan aldığımız tatlar bile değişecek. Ve bu esnada biz hep kaç kişilik bir hayatı yaşıyor olursak olalım yalnız hissediyor olacağız inceden. Evet! sen ve ben.

Dipsiz

2011-08-28T22:48:00.004+03:00

korkumu yitiriyorum

yitiriyorum korkumu

kuşmuş, uçup gidiyor

an belirgin

ve dipsiz, kör, kara korkum

söndürüyorum ışıklarını

aynalarımın

kimseyi kimseye

kimseyi bana

beni kimseye

göstermesinler

ululanıyor gecelerim

güç, palazlanır bir er'dir

şimdinin gerdanı kırık

dönüşür herşey

başka bir şeye

yine de sevilir

ağaçların mola veren yeşili

renklerden seçilişi

kendi kendine elenir

değişir görülen görüldükçe

pardon!!

2011-08-05T22:55:00.002+03:00

sıcak hava’nın bulutudur başım
ay
ayda
aydan
ay intikam-da

bunu tekrar tekrar
anlatacaklar-da
ay bile anlayacak
ama
sezgi(n)
kan(a)-mak
hep sana kalacak/sonunda.

şişşşşttt

2011-08-05T22:54:00.002+03:00

uzun cümlelerle anlatamıyorum seni
düşüncem örtüveriyor üzerini

geçki

2011-08-05T22:52:00.000+03:00

örselen’dim
yiyeceklerimin ekşimekliği
kalbim bir küf adası/ solunuyorum.

muamma''

2011-08-05T22:51:00.001+03:00

aşk
bir noktanın
bulunduğu sayfada
usul usul yok olup
görünmez olması kadar

ayrımsızdır aşk
çünkü ancak
eşitleyebilir bizi

cesur

2011-08-05T22:50:00.001+03:00

biliyor musun
sana “sen” dedikçe
eksilir zihnimden naif
gölgelerin senin

hiç görüp tatmadığımdan
ben seni senin…

giderayak

2011-08-05T22:49:00.001+03:00

telaş yürür
ama
an gelecek duracak
onun da tekilliği.

delik

2011-08-05T22:44:00.001+03:00

bulutlar dağılmaya başlayacaktı
an dursaydı anlayacaktı
o baktı, bakış usandı
kalanlar rüyaya uyandı

hece-le

2011-08-05T22:42:00.002+03:00

nasıl sever insan tekrar
yakıp geçince o aşktan evreni
gülümseyişi çevirince gözyaşına

şimdi kasvetin anlam bozukluğu var.

usluca

2011-08-01T19:07:00.002+03:00

ben senin yüzünün cennet kıyısında
gördüğüm güneş, ay ve
yıldızların şarkısıyla yürüdüm.

ülkenin içine içine gider gibi
yürüdüm içlerine senin
yabancıdan temkinsiz.

derinindeki yaşamı buldukça
çağlayan sulara şaşıran
kaçkın bir hayvan gibiydi her yanım.

mahcubiyetin adı yetim
yetimin hatırı mahcuptu
kimseler anlamıyordu
bence güller yine de güzel kokuyordu,
bir susamaktı kanması yok
bir susmaktı yakması çok.

ben senin yüzündeki cennetin kıyısında
ağaçlarının dal uçlarından damladım
karıştım toprağına.

Ziyadesiyle!!

2011-07-23T22:58:00.000+03:00

sayfa

2011-07-16T19:15:00.000+03:00

Nicedir büyüyor içimde o fırtına
mutluluk resmini çizebileceğimiz bir biçim değil,
değil mi Abidin?
Sözcükler var kanaya kanata
yarım yamalak hatta
çamaşırı sıkınca o en sonunda akan az su gibi
akıyor ağızlarımızdan sözcükler.
Damaklarımızda gecenin ortasında
biraz da susamışken içilen sigaranın tadı,
uzuyor saatlerimiz, gün beklemede.
Şöyle esaslı bir hayal kuracak olsam Abidin
en çok da kendimi düşünürüm ha!

Keşke yalnız!

2011-07-11T09:44:00.002+03:00

Bir şair "keşke yalnız..." diyerek ele geçirdi bir geceyi, bir sabahı ve bir kadını.

"özlemler var demiştim,rengi mavi
keşke yalnız, bunun için sevseydim seni!.. " Cemal Süreya

sahi!

2011-07-09T02:19:00.003+03:00

Küçük kuşların şarkılarını duyarım
Biliyorum derim güneşe
Ne kadar yakıcı olursan
O kadar iyi
Ve o kadar berrak geleceğim
Bir yaşayışın içinde geleceğim.

Kara sözlere, acı veren kesitlere
Bir hikâye uydurabilirim
Ve o zaman dilden dile dolaşır efsane
Duraksarız ve güneş
Ne kadar yakıcı olursa
O kadar iyi.

Tüm şarkılar evlerin giz çekmecelerinde
Sözcükler, mimikler
Dilimde anlatılabilir ne varsa
Ve üstüne bir de kâfiyeler
Artık yoklar!

haydi!

2011-07-08T11:43:00.002+03:00

Zaz - je veux - (Türkçe altyazı) gulcinwinter88

Tatlı

2011-07-08T11:18:00.003+03:00

Es geçtiğimiz şeyler var.

"Hindistan'da bir kız çocuğu ailesine organlarını verebilmek için intihar etti"
"Türk futbolu şike soruşturmaları ile sarsıldı"
"Mecliste yemin krizi sürüyor"

Hayat büyük bir koşturmanın göbeğinde "yorulmak ve yoğrulmak" arasında geçiyor. Ne zaman daha sakin, daha olgun ve daha disiplinli olmaya çabalasak mutlaka bir engel çıkıyor önümüze. Kilometrelerce ötede akıtılan gözyaşlarıyla bizim gözyaşlarımızın nedenleri başka hissettirdiği hep aynı sızı oluıyor.

Sonra bir müzik çalıyor. Belli belirsiz... Kulağı da kalbi de yormadan, sanki çiçek sepetlerinin içinde taşınarak geliyor notalar evlerimize. Kuşlar eşlik ediyor notalara, kokular büyük bir deneyimle sarıyor her yanı. Zihin yeşilleniyor, yeşeriyor ve ışıldıyor evren ve hayatı tadıyoruz. Tadı damağımızda kalıyor!

ESİNTİ

2011-05-25T20:48:00.003+03:00

Akşamüzeri
boynu bükük başakların
güneşe karşı sessiz ayinleri başlar.
Her birinde ayrı telden bir ses!
Ruhumsa la diyor, lalala.

Çocukluğum benim
orman yangınım
notalar arasındaki es’im
kasırgalar bize yetmiyor.

Gelincikler çoğalmış, kırmızı
düşlerin bilekleri ince
dağlar küskün, uykuda.
Bahar gelmiş ama
kalbin bana atmıyor.

Seni sevmem

2011-05-22T19:53:00.002+03:00

Yaşam
Duruyor ak bir sevinçle önümde.
Ama tek ölüm
Kol kola gerçekle.

Gerçek
Seni sevmemden daha kemik,
Daha insancıl değil yine de.

Kanadı hışırdar kuşların

2011-05-01T00:56:00.003+03:00

Olmayan rakiplerimden tekrarlar aşırıyorum çoğu zaman.

Sanki benim öldürmediğim ümitleri saklamaya çalışırken,

hatırıma gelen düşünceler gibiler.

Gözlerimle,

evet kendi gözlerimle gördüklerimi düşünceye dönüştürene değin,

geçen zaman yetmiyor unutmaya bazı şeyleri.

Alışmayı becerebiliyorum ancak.

Alışmayı, seviyorum sonra.

Geçip gittiğim renklerin içinden

bir tekdüzelik yaratabilmişim gibi geliyor.

Renklerim ağlıyor, ben seviniyorum.

Bütün zümrütler yeşil olmalı,

geçmişte.

Akıp giden zamanın bir mağrifeti varsa eğer, çıplaklığın resmedilişiyle, dile gelişinin aynı kokuyu vurgulayabilmesidir bu. Gerisi, kavranışı mümkün olmayan detay, ıvır zıvır işte.

Bak! ne var ki, ne kaldı bize teselli veren?

Tabiatın ahengi bile sarsılmış bu günlerde.

Tüm şiddetine rağmen acılarımız romantik bir özlem olarak adlandırılıyor

ve tüm özlemlerimiz biraz romantik olduğu için yok sayılıyor.

“Oysa

ne zaman

aksa su

kendisinden yol alıp

kendisi olmamaya,

dinler bir yerde kulak kesilip

biri

suyun kendi yol sesini.”

“Ansıdım” diyen bir adam tanıdım.

Senden bahsettik.

O’nun yalnızlığının “izleyicisi” olabilir miyim dedim.

Hayır dedi. Sonra…

Ses tırmaladı benliğimin her bir parçasını,

koptu sevinç bağrından gecenin.

Adam ansıdı ve anlattı,

yitik bir hikâye.

Kediler birine ya da bir şeye kızmışlar gibi

miyavladı o gece,

geceyi böldü sesleri.

Başka bir gece

başka bir adam şarkı söyledi bize,

dinledik.

Yükseklik…

Düşmeye değer miydi yükseklik?

Aynı fikirde miydik, aynı fikir miydik?

Gece kapısını araladı ve yavaşça içeri süzüldü ışık.

Bilinen tüm hızına rağmen

yavaş hareket ediyordu nedense.

Senin sesin kesilmişti

ve sanki bir daha gelmeyecekti o dağın ötesinden.

Kuşlar kanat çırptı, havayı savurdu bu hareketleri.

Esrarengiz bir hışırtı.

Dünyanın ve kainatın en dinlenesi hışırtısıydı

kuşların kanat sesleri.

Güzeldi.

Ambrosia

2011-04-28T20:37:00.002+03:00

Ancak bir Tanrı direnirse

yağarım deyince yağmur,

ölümsüzler içinde dolandı kara bulut.

Tanrılar Tanrısının cılız oğluna

dedi ki;

"ver bana Ambrosia,

ölümsüz olayım

direnmek için Tanrıymışcasına."

Ocak.2008

sus ve dinle yalnızca...

2011-04-24T16:24:00.001+03:00

Cem Adrian kan revam içindeyim izliyorsuncom

Sezgi

2011-04-23T19:36:00.000+03:00

dolanıyor sevgin sezgime

yolunun yolumla kesişmesini beklemedeyim

kan kusuyor, şerbetleri anlatıyorum.

bir sevmeğe çabalıyorum

olmuyor,

bir susmayı deniyorum

kolayca oluyor

anlamıyorum!

GECE

2011-04-22T19:33:00.000+03:00

gece sessiz ve ağır.

belki gece gebedir umuda

kim bilir…

ağır gece,

ağır ağır

ağaracak

ve biz

uykuda olacağız.

gece ağır,

gözlerin değil.

nedense ağır değil gözlerin!

gözlerim,

gözlerinde ağır.

gecenin merkezi var,

orada çiçekler de açabiliyor

renkleri parlement mavi sanki,

zümrüt yeşili düşlerin içinde gözlerin, belki!

iç içe herşey yani.

gece yine ağır ağır

ağaracakken

bir ses gelebilir,

senin!

kuşların ve

çatı katlarında ağlayan

tüm kadınların

sonsuza kristalleşen

sesleri gelir sonra,

duyuldukları an

asılı kalan havada.

ancak göz teması kurarsa umutlanır

penceremizi teğet geçen güvercinler

‘yumuşak’ yeni bir anlam kazanır dilimde.

dilim,

dilim dilim

pare pare

tel tel

ayrılır

senden doğru

kopup gelirim kendime.

muammadır sevgilim!

korkup da

usulca sana seslenmediğim

o anlar…

oysa,

adını eskitmek

adınla eskimek de var

gün gün

yaş yaş,

kainat!

gece ağır!

kanı kurumuş

yarası ağrımakta

ceylan gibi ağır gece.

sen yoksun,

gözlerin yok

ve biz uykuda olacağız yine.

AYDINLIK

2011-04-17T15:04:00.001+03:00

Ellerimiz olsa, daha hünerli
Bilinçli bilinçlerimiz olsa.
Sanki, burada hiç ölmemiş ve dirilmemiş sevgilerimiz var gibi olsa.
Gitmemiş olsa zamanın tozlu ama saydam geçitlerinden şimdi dönenler
Sevmemiş olsak birbirimizi böylesi sevgiden biçimsiz.

Yek vücut aydınlığım seninle
Kuru yaprağı,
Suyun taşıması gibi üzerinde.

Senden Bana Yar Olmaz

2011-04-11T22:27:00.000+03:00

Senden bana yar olmaz

Olsa vefakar olmaz

Kışa çevirme yazımı
Çalıp dinletme sazımı
Küstürüp sen al nazımı
Yaralıyam yaralı

Her ağaçta bar olmaz
Seven bahtiyar olmaz

Kışa çevirme yazımı
Çalıp dinletme sazımı
Küstürüp sen al nazımı
Yaralıyam yaralı

Yar ki yardan ayrılsın
Ağlamaktır neşesi

Kışa çevirme yazımı
Çalıp dinletme sazımı
Küstürüp sen al nazımı
Yaralıyam yaralı

Nim Sofyan'dan , bak nasıl da ağlıyor şarkı.

Gıdıklanan Düşünceler

2011-04-10T14:03:00.000+03:00

Sessizliklerimiz…
Dar yollarından geçerken kurmağa çabaladığımız
İlişkilerin içine yerleşen.
Daha da çabaladığımız
Sonunda çabalamaktan,
Çabalayamamaktan yorgun düştüğümüz,
Koşa koşa sığındığımız sonra, sessizliklerimiz.

Düğümlerine birer bayrak diktiğimiz ilişkiler
Düğümlerinden doğar oysa kanamaklı benimseyişlerimiz
En çok yakınlaşmaya ihtiyaç duyduğumuz
Garip biçimde en anlaşılır olan onlar
En uzakta bıraktıklarımız olmadılar mı şimdi?

Kendi yolunun yazgısına kapılmıştır
Yaşamında rolü olan herkes bir biçimde
Ne çok iş vardır bitirilmesi gereken
İzole eden bir öznellik
Öznelleştikçe o meşhur kabuğu besleyen.

Döngü başlamıştır işte bir defa
Bir defa daha
Ta ki döngünün
Anlamı, öznel özenliliğe vahşice dayanana kadar
Özenli olmayı denerken
Ne de kanırtıcıyız aslında.

Bir biçimde yakınlık duyduğun “o”
Bir gölge olur aniden
Sanki hiç yoktu da
Sen kurdun o’nu düşleye düşleye
Yüklediğin anlamları düşün
Her şeye her şeye
Yeniden.

Ve işte anlam yükleyebildiğin ölçüde
Nefes alabildiğini sandığın bu yaşayış hali
Sonunda merkezden ele geçirince seni
Anladın!
Anladığını anladığın
Anladığın mıydı cidden
Ya da
Anlamaya gereksindiğin miydi arayıp bulduğun anlam?

2011-04-09T21:17:00.000+03:00

Ben,

en çok kendi kendime

şefkat gösteririm.

Kimse kalmayınca

bu ıssızda.